Menu Content/Inhalt
Inicio
Alcabre PDF Imprimir

Nin listos nin parvos
Cancións pros que nunca morren
A rapaza das palabras de auga
Nosa é a rúa
Temos mil razos pra soñar espertos
Dixo redondo
O noso día segredo
O loureiro
Opinion
As dúas pragas




ALCABRE é un barrio moi particular, que cando chove móllase, como tódolos demais.

Ten dúas praias, dous bloques de edificios, e o demais son casas pequenas con horta. De ALCABRE son as millores ameixas da ría de Vigo e a por elas veñen dende moi lonxe. Entre o matadeiro e Bouzas é donde está o banco. Agora están facendo un recheo de terra pra non sei que ampliación do porto e o conto é que no fondo do mar todo é unha lameira e todo está embarrado. Hai dous restaurantes, un deles con churrasco, e os veciños son todos xente traballadores de terra e do mar.

Decir ALCABRE é decir pequeno mundo ribeireño, é decir un pequeno país de nenos xogatíns e persoas nobles.

Decir ALCABRE, e pretender decilo cun disco, xa é moito máis difícil. Difícil porque no disco non se fala – concretamente – de ALCABRE, pero o asunto é que no disco fálase dende ALCABRE e por iso ALCABRE móllase como tódolos demais barrios. Suso tamén vive en ALCABRE e Pepe e Llorca viñan a ensaiar a ALCABRE.

Dende a ventana mírase o mar moi perto e moi grande. Bernardo tocaba a flauta mirando pra Cangas á outra beira do mar e Piñón decía tantas veces que bonito era o lugar. A maioría das canciós foron feitas aquí, discutidas e reparadas aquí, barrenamos o conxunto do disco aquí tamén, xuntamonos a ensaialo aquí e dende aquí marchamos a MADRID. ¿Débese seguir pensando que no disco non se fala de ALCABRE?

Entón, ista experiencia discográfica – pra min apasionante – chámese pra sempre ALCABRE como nome de unha esperiencia colectiva donde TÓDOLOS participantes “bailamos” as melodías que estábamos creando.

Bibiano, folla promocional do disco




Compoñentes:

Bibiano Morón: voz, cunchas
Suso Quiroga: guitarra
Xoán Piñón: guitarras, efectos
Florencio González (Pepe Bordallo): baixo
Fernando Llorca: percusión
Bernaldo Martines: flauta, pandeiro

Inxenieiro de sonido: Antonio Morales
Mezclas: Bibiano e Xoán Piñón
Arranxos e dirección da grabación: Bibiano, Bordallo, Bernardo, Suso, Piñón, Llorca
Producción: Compañía Fonográfica Española, S.A.Alain Milhaud

Este disco foi feito en Alcabre, ensaiado en Molinos e San Xoán do Monte (Vigo). Grabado nos estudios AUDIOFILM, S.A. durante as noites dos días 10, 11, 12, 13, 14, e 17 de Outono de 1977. Gracias a "CALI" pola casa, polo magnetofón e polas "toallas".
Fotografías: Suso Quiroga




NIN LISTOS NIN PARVOS
(letra: Bibiano Morón,
música: Bibiano Morón)

E co paso firme
Hoxe avanzamos
Poñendo cemento
No conquistado

Entramos de frente
Non de costado
Xa amarramos bén
Os bois ó carro

E co paso firme
Hoxe avanzamos
Poñendo cemento
No conquistado

Entramos de frente
Non de costado
Xa amarramos bén
Os bois ó carro

Queremos vivir
Nun mundo sen escravos
Sin alambradas
Nin listos nin parvos

Queremos vivir
Nun mundo sen escravos
Sin alambradas
Nin listos nin parvos

Sin alambradas
Nin listos nin parvos
Sin alambradas
Nin listos nin parvos

E co paso firme
Hoxe avanzamos
Poñendo cemento
No conquistado

Entramos de frente
E non de costado
Xa amarramos bén
Os bois ó carro

Tal como paxaros
Que fan novo niño
Plantaremos cepas
Que dén novo viño

Tal como paxaros
Que fan novo niño
Plantaremos cepas
Que dén novo viño

E co paso firme
Hoxe avanzamos
Poñendo cemento
No conquistado

Entramos de frente
E non de costado
Xa amarramos bén
Os bois ó carro

Queremos vivir
Nun mundo sen escravos
E sin alambradas
Nin listos nin parvos

Queremos vivir
Nun mundo sen escravos
E sin alambradas
Nin listos nin parvos

Sin alambradas
Nin listos nin parvos
Sin alambradas
Nin listos nin parvos




CANCIÓNS PROS QUE NUNCA MORREN
(letra: Bibiano Morón,
música: Bibiano Morón)

A Paco Filgueira
-Sobor dunha idea de Fernando Cuervo-


Somente morren
Aqueles que non deixan semente
Aqueles que non deixan semente
Aqueles que non deixan semente

E vós deixastedes o millor
De tódolos sangues
Sangue, o voso sangue
Sangue da terra e da lus
Sangue de lus, de futuro e libertade
Semente de homes novos
Como vosoutros

Somente morren
Aqueles que non deixan semente
Aqueles que non deixan semente
Aqueles que non deixan semente

E vós deixastedes o millor
De tódolos sangues
Sangue, o voso sangue
Sangue da terra e da lus
Sangue de lus, de futuro e libertade
Semente de homes novos
Como vosoutros




A RAPAZA DAS PALABRAS DE AUGA
(letra: Bibiano Morón,
música: Suso Quiroga)

Eu nunca falei contigo
Rapaza das palabras de auga
Eu nunca falei contigo
Rapaza das palabras de auga

A da mirada de espuma
E dos beizos de nata
O cabaliño solista
Da miña orquesta de cámara

Si algún día baixaras
Do outo da túa ventana
Si algún día baixaras
Do outo da túa ventana

Faría un trono no mar
E unha igrexa na túa cama
E estaría a mirarte
Repinicando a campana

Eu nunca falei contigo
Rapaza das palabras de auga
Eu nunca falei contigo
Rapaza das palabras de auga

A da mirada de espuma
E dos beizos de nata
O cabaliño solista
Da miña orquesta de cámara




NOSA É A RÚA
(letra: Bibiano Morón,
música: Bibiano Morón)

Nosa é a terra e o sol
Nosa é a lúa
Se nosa é a casa e a voz
Nosa é a rúa

Se nosa é a terra e o sol
Nosa é a lúa
Se nosa é a casa e a voz
Nosa é a rúa

Decimos que nosa é a rúa
Porque a fixemos
Por iso saimos á rúa
Pra ser más ceibos

Porque na rúa as palabras
Non teñen teito
Pra que cada un de nós
Ande ó seu xeito

Se nosa é a terra e o sol
Nosa é a lúa
Se nosa é a casa e a voz
Nosa é a rúa

Se nosa é a terra e o sol
Nosa é a lúa
Se nosa é a casa e a voz
Nosa é a rúa

Porque nós queremos ter
Máis puntos de encontro
Pra que cada quen explique
Como ve o conto

Dos autobuses, da escola
E mais dos parques
E o conto da auga e da luz
Pra tódalas partes




TEMOS MIL RAZOS PRA SOÑAR ESPERTOS
(letra: Vidal de Nicolás,
música: Bibiano Morón)

Soñamos, si
O noso soño é moi grande
Como a nosa terra
Como a nosa terra

Por mais que as murallas
Nos escondan
Temos motivos
Pra seguir soñando

Hoxe temos estructuras
“Estructuras concretas”
Sobor das que apoiar
O que afirmamos

Non estamos núos
Nin desamparados
Pola razón
Nin tampouco cegos

Non somos camiñantes
Sin camiño
nin tanteamos na noite
Como denantes

Connosco levamos
Unha central eléutrica
E estamos curtidos
De levar paus e pasar fame

Mais xa non temos medo
Andivemos moito
Dende a prehistoria
Ouvindo mentiras

Agora sabemos
Afirmamos e negamos
Preguntamos e esiximos
Tercamente

Agora edificamos
Agora sabemos
A verdade de todo
O que pasa

Soñamos, si,
E noso soño é moi grande
Como a nosa terra
Como a nosa terra

Como a nosa terra




DIXO REDONDO
(letra: Bibiano Morón,
música: Bibiano Morón)

O home cuadrado
Do cuadrado aparato
Instrumento cuadrado
Do cuadrado sistema

Dixo redondo...
Dixo redondo...
Dixo redondo...
Dixo redondo...

REDONDO, REDONDO
Abrazámonos e bailamos
REDONDO, REDONDO
Abrazámonos e bailamos

Bailamos a descompás
De sete por cinco
Pro ibamos a tempo
Na melodía

Que estamos creando...
Que estamos creando...
Que estamos creando...
Que estamos creando...

REDONDO, REDONDO
Abrazámonos e bailamos
REDONDO, REDONDO
Abrazámonos e bailamos

O home cuadrado
Do cuadrado aparato
Instrumento cuadrado
Do cuadrado sistema

Dixo redondo...
Dixo redondo...
Dixo redondo...
Dixo redondo...

REDONDO, REDONDO
Abrazámonos e bailamos
REDONDO, REDONDO
Abrazámonos e bailamos




O NOSO DIA SEGREDO
(letra: Antón Tovar / Bibiano Morón,
música: Bibiano Morón)

“... por que está chegar
O noso día segredo
Cantai, cantai agora
Cantai tódolos peitos
Entón seremos donos
Do roubo que fixeron
O noso suor antigo
Foi cavando un vieiro

De paz e libertade
A libertade do vento
Galicia puño a puño
xa conqueriu seu herdo
Entón seremos donos
Do roubo que fixeron
Noso sudor antigo
Foi cavando un vieiro...”


Negámonos a estar
Sempre ollando pra onte
Precisamos beber
Auga das novas fontes
Queremos construir
Novos rueiros e pontes
E camiñar na libertá
Da beiramar ós montes

Xa está berrando o pobo
A nova palabra
Pra enterra-lo morto
Da vella historia amarga
Camiñaremos de novo
Pra tumbar murallas
Petando no silencio
Dende as entranas

Xa medra o home novo
Dende as vellas barriadas
Dende vilas e aldeas
Por talleres e aulas
De barraca en barraca
E de praza en praza
Deixando o lume aceso
Da libertade nas fábricas




O LOUREIRO
(letra: Bibiano Morón,
música: Bibiano Morón)

Ficaba a miña espranza
Pendurada nun loureiro
Nun loureiro novo
E os teus potentes focos
Dirixidos a min
E outras ponlas do loureiro
Cubrían o xardín

Non houbo sol no despertar
Mais ben fuxida triste
Xa non hai máis de que falar
Namentras ti te vistes

Adeus muller, hoxe non hai
Non hai o “deica logo”
Eu marcho xa pro meu taller
E ti “pasas de todo”




OPINIÓN
(letra: Zé Ketil,
música: Zé Ketil)

Pódenme prender, pódenme bater
Poden ate deixarme sin comer
Que eu non mudo de opinión
E do meu pobo eu non saio, non

Se non hai auga
Eu furo un pozo
Se non hai carne
Eu compro un hoso
E fago unha sopa

Hei de xantar, hei de xantar
Fale de min quen quixera falar
Eiquí eu non pago alquiler
Se eu morrer mañá, meu amor
Estou pertiño do ceo

Pódenme prender, pódenme bater
Poden ate deixarme sin comer
Que eu non mudo de opinión
E do meu pobo eu non saio, non

Se non hai auga
Eu furo un pozo
Se non hai carne
Eu compro un hoso
E fago unha sopa

Hei xantar, hei de xantar
Fale de min quen quixera falar
Eiquí eu non pago alquiler
Se eu morrer mañá, meu amor
Estou pertiño do ceo




AS DÚAS PRAGAS
(letra: M. Curros Enríquez,
música: Bibiano Morón)

Baixo dun ceo
Promizo e bretemoso
Unha negra montaña
Baixo a montaña negra
Hai unha curtiña
De árboles decotada

Pacendo na curtiña
Hai media ducia
De ovellas esfamadas
E celosas gardando esas ovellas
¡Ai, esas ovellas!
Murchas, tristes, as catro casas

Dentro de cada casa
Hai unha cociña
Escura e afumada
Dentro de cada cociña
Hai unha fogueira
Que o frío vento apaga

Xunto cada fogueira, cavilosa
¡Ai cavilosa!
Unha testa incrinada
Dentro de cada testa
Hai un pensamento
De próxima fuxida, ou de venganza...

¿Qué acontece na aldea
Que antes alegre estaba?
Nela todo eran trouleos
Bailes e fiadas

Nos campos as degrúas
Dos sachos e das eixadas
Nos fogares as harmonías
Das risas e bicos que estrelaban

¿Qué acontece na aldea?
¿Cal das sete pragas foi
Aa que eiquí descargou
Matando a xovialidade sana?

Cravado por tres cravos
Baixo a copa do cripreste da entrada
Calquera pode leer este letreiro que di
“Hai escribano e capellán en Cangas”

Hai escribano e capellán en Cangas
Hai escribano e capellán en Cangas
Hai escribano e capellán en Cangas
Hai escribano e capellán en Cangas
Hai escribano e capellán en Cangas
Hai escribano e capellán en Cangas
Hai escribano e capellán en Cangas
Hai escribano e capellán en Cangas